Het woningtekort is een beslisprobleem.

Nederland moet honderdduizend woningen per jaar bouwen en haalde er tussen 2019 en 2025 gemiddeld zeventigduizend. Het tekort is 4,6% van de woningvoorraad. Aan ruimte ligt het niet: de plancapaciteit staat op 1,7 miljoen woningen, waarvan meer dan de helft nog zacht, en optoppen alleen al kan tot 2030 zo'n honderdduizend woningen opleveren. Toch komt optoppen vandaag niet verder dan vijf- tot zeshonderd woningen per jaar, en corporaties, die twee derde van dat potentieel bezitten, realiseren daarvan tot 2030 naar verwachting maar 7,2%.

Waarom? Omdat elke woning begint met een beslissing, en die beslissing te lang duurt. Van initiatief tot realisatie duurt gemiddeld tien jaar; de voorfase van een gebiedsontwikkeling alleen al zeven tot acht. Die tijd gaat grotendeels op aan zoeken, uitzoeken en afwachten. Een uitleglocatie, een bedrijventerrein dat woonwijk wordt, een zacht plan of een complex met ruimte voor een bouwlaag: de informatie bestaat, maar versnipperd over tientallen bronnen. Iedere ontwikkelaar, corporatie en gemeente doet dezelfde analyse opnieuw. Met de hand. Per locatie.

Dat kan anders. Wij brengen alle data van Nederland samen in één engine: elk adres, elk pand, elk perceel, elk plan, elke vergunning. Je stelt een vraag en krijgt een antwoord dat je kunt controleren, want elk getal is herleidbaar tot de tabel eronder. Zo screen je het hele land in plaats van één locatie: welke zachte plannen stilliggen, welke percelen onbenut zijn, welke complexen erbij kunnen. Van kans naar go/no-go in dagen.

Wij versnellen geen procedures. Dat is aan de overheid, en die zet daar zelf op in: het Actieplan Versnelling Woningbouw wil het ontwerp- en vergunningstraject in 2030 van acht naar vier jaar brengen, mede door digitalisering. Wij verkorten wat eraan voorafgaat: het zoeken, het rekenen en het onderbouwen.

Het woningtekort lossen wij niet zelf op. Dat doen de mensen die bouwen. Wij zorgen dat zij sneller en beter beslissen, in elke gemeente van Nederland.